ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 29 Οκτωβρίου 1988, η Sega παρουσιάζει στην Ιαπωνία τη νέα της 16μπιτη παιχνιδοκονσόλα, το Sega Mega Drive, γνωστό στη Βόρεια Αμερική ως Sega Genesis. Πρόκειται για το σύστημα που διαδέχεται το επιτυχημένο Master System και σηματοδοτεί την είσοδο της Sega στην τέταρτη γενιά οικιακών κονσολών. Η αμερικανική κυκλοφορία ακολουθεί τον Αύγουστο του 1989, ενώ στην Ευρώπη φτάνει τον Νοέμβριο του 1990.

Το Sega Mega Drive της ευρωπαϊκής αγοράς χρησιμοποιούσε το πρότυπο PAL, ενώ στη Βόρεια Αμερική η κονσόλα κυκλοφόρησε με την ονομασία Genesis.

Το Mega Drive εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες και πιο επιτυχημένες κονσόλες της Sega. Η επιτυχία του ήταν ιδιαίτερα αισθητή στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, όπου βρέθηκε αντιμέτωπο με μια αγορά που άλλαζε γρήγορα. Απέναντί του είχε τόσο τα οικιακά συστήματα της εποχής όσο και τον μεγάλο ανταγωνιστή της Nintendo, το Super Nintendo Entertainment System (SNES), το οποίο κυκλοφόρησε αργότερα από το Mega Drive στις συγκεκριμένες αγορές.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της Sega ήταν η έμφαση στην τεχνολογία των 16-bit και η σύνδεση της κονσόλας με την εμπειρία των arcade παιχνιδιών. Ο κεντρικός επεξεργαστής Motorola 68000, γνωστός και από υπολογιστές όπως ο Amiga και ο Atari ST, λειτουργούσε στα 7,67 MHz στην έκδοση NTSC. Για μια κονσόλα του 1988, προσέφερε σημαντικές δυνατότητες στην επεξεργασία δεδομένων και στη διαχείριση σύνθετων παιχνιδιών.

Παράλληλα, η Sega διατήρησε τον Zilog Z80A, έναν δεύτερο επεξεργαστή 8-bit που λειτουργούσε στα 3,58 MHz στις εκδόσεις NTSC. Ο Z80 αναλάμβανε σημαντικό μέρος της επεξεργασίας του ήχου και αξιοποιούνταν και για τη συμβατότητα με παιχνίδια του Master System. Για να παίξει κανείς τα παλαιότερα παιχνίδια του Master System στο Mega Drive, όμως, χρειαζόταν τον κατάλληλο πρόσθετο προσαρμογέα, γνωστό ως Power Base Converter.

Στον τομέα των γραφικών, το Mega Drive δεν χρησιμοποιούσε απλώς το κύκλωμα TMS9918 του Master System. Διέθετε δικό του Video Display Processor (VDP), με 64 KB αποκλειστικής μνήμης εικόνας (VRAM). Μπορούσε να εμφανίσει έως 64 χρώματα ταυτόχρονα από παλέτα 512 χρωμάτων, ενώ υποστήριζε αναλύσεις όπως 256 × 224 και 320 × 224 pixels στο πρότυπο NTSC. Οι δυνατότητες κύλισης του φόντου και τα sprites επέτρεπαν τη δημιουργία γρήγορων και εντυπωσιακών παιχνιδιών.

Ο ήχος αποτελούσε επίσης σημαντικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής του. Η Sega συνδύασε το Yamaha YM2612, με έξι κανάλια FM synthesis, με το Texas Instruments SN76489, το οποίο παρείχε τρία κανάλια τετραγωνικού κύματος και ένα κανάλι θορύβου. Το αποτέλεσμα ήταν χαρακτηριστικός ήχος που ξεχώριζε σε πολλά παιχνίδια της κονσόλας. Στο αρχικό μοντέλο, η στερεοφωνική έξοδος ήταν διαθέσιμη μέσω της υποδοχής ακουστικών, με ρυθμιστικό έντασης στο μπροστινό μέρος.

Το Sega Nomad ήταν μια φορητή έκδοση του Mega Drive/Genesis με έγχρωμη LCD οθόνη 3,25 ιντσών και υποδοχή για τα κανονικά cartridges της κονσόλας.

Η εμπορική ζωή του Mega Drive παρατάθηκε με την κυκλοφορία πρόσθετων συσκευών και διαφορετικών εκδόσεων. Μία από τις σημαντικότερες ήταν το Sega Mega-CD, γνωστό στις ΗΠΑ ως Sega CD. Το πρόσθετο αυτό επέτρεψε στην κονσόλα να αξιοποιήσει το CD-ROM, προσφέροντας πολύ μεγαλύτερη χωρητικότητα από τις συμβατικές κασέτες. Αρκετοί δημιουργοί αξιοποίησαν τον επιπλέον χώρο για μουσική ποιότητας CD, βίντεο πλήρους κίνησης (Full Motion Video – FMV) και κινηματογραφικές σκηνές, αν και δεν εκμεταλλεύτηκαν όλοι τις δυνατότητες του νέου μέσου με τον ίδιο τρόπο.

Η Sega παρουσίασε επίσης διαφορετικές εκδόσεις της κονσόλας, με αλλαγές στο περίβλημα, στο κόστος και σε επιμέρους χαρακτηριστικά. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το Sega Nomad, που κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική το 1995. Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα φορητό Genesis, με ενσωματωμένη έγχρωμη οθόνη LCD τεχνολογίας CSTN διαγωνίου 3,25 ιντσών. Το Nomad δεχόταν τα κανονικά cartridges του Mega Drive/Genesis, αλλά δεν απέκτησε επίσημη ευρωπαϊκή έκδοση PAL.

Ο Sonic the Hedgehog έγινε το εμβληματικό πρόσωπο της Sega, όπως ο Mario για τη Nintendo, και συνέβαλε καθοριστικά στην ταυτότητα του Mega Drive.

Κεντρικό ρόλο στην επιτυχία της κονσόλας είχε ο Sonic the Hedgehog. Ο γαλάζιος σκαντζόχοιρος δημιουργήθηκε ως η νέα μασκότ της Sega και έγινε σύμβολο της ταχύτητας και του δυναμικού χαρακτήρα των παιχνιδιών της. Οι τίτλοι της σειράς Sonic γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία και συνδέθηκαν άμεσα με την εποχή του Mega Drive.

Η αντιπαράθεση της Sega με τη Nintendo δεν περιορίστηκε στις τεχνικές προδιαγραφές ή στις πωλήσεις. Η κυκλοφορία του Mortal Kombat και του Night Trap, με τη βίαιη θεματολογία και το περιεχόμενό τους, συνέβαλε στην έντονη δημόσια και πολιτική συζήτηση στις ΗΠΑ για τη βία στα βιντεοπαιχνίδια. Οι σχετικές ακροάσεις στο Κογκρέσο το 1993 αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα για τη δημιουργία του συστήματος ηλικιακής αξιολόγησης ESRB, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 1994.

Οι πωλήσεις του Mega Drive/Genesis υπολογίζονται συχνά κοντά στα 40 εκατομμύρια συστήματα, αν συμπεριληφθούν διαφορετικές εκδόσεις και περιφερειακές παραγωγές. Η Sega, ωστόσο, έχει δημοσιεύσει επίσημο συνολικό αριθμό περίπου 30,75 εκατομμυρίων μονάδων για τη δική της παραγωγή. Όποιον αριθμό κι αν χρησιμοποιήσουμε, η θέση του Mega Drive στην ιστορία των παιχνιδοκονσολών είναι αδιαμφισβήτητη: αποτέλεσε τον βασικό πυλώνα της Sega στην εποχή των 16-bit και ένα από τα συστήματα που καθόρισαν τη μεγάλη μάχη των κονσολών στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Τεχνικά χαρακτηριστικά Sega Mega Drive / Genesis

• Κεντρικός επεξεργαστής: Motorola 68000 στα 7,67 MHz (NTSC)
• Δευτερεύων επεξεργαστής: Zilog Z80A στα 3,58 MHz (NTSC), για ήχο και λειτουργίες συμβατότητας
• Video Display Processor: Sega VDP / Yamaha YM7101
• Μνήμη RAM: 64 KB κύρια RAM, 8 KB RAM για τον Z80
• Μνήμη γραφικών: 64 KB VRAM
• Γραφικά: Παλέτα 512 χρωμάτων, έως 64 ταυτόχρονα στην κανονική λειτουργία
• Ανάλυση: 256 × 224 ή 320 × 224 pixels σε NTSC, με αντίστοιχες λειτουργίες PAL
• Sprites: Έως 80, ανάλογα με τη λειτουργία γραφικών
• Ήχος: Yamaha YM2612, 6 κανάλια FM synthesis, και Texas Instruments SN76489, 3 κανάλια τόνου και 1 θορύβου
• Μέσο αποθήκευσης: Cartridges ROM
• Επέκταση: Sega Mega-CD / Sega CD