ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 13 Οκτωβρίου 1998, η AMD παρουσιάζει στο Microprocessor Forum τις λεπτομέρειες της νέας αρχιτεκτονικής K7. Πρόκειται για την έβδομη γενιά των x86 επεξεργαστών της εταιρείας, ένα σχέδιο που φιλοδοξεί να αλλάξει τις ισορροπίες στην αγορά των προσωπικών υπολογιστών. Λίγους μήνες αργότερα, η αρχιτεκτονική αυτή θα πάρει εμπορική μορφή με το όνομα AMD Athlon.

Μέχρι τότε, η AMD είχε προσπαθήσει να ανταγωνιστεί την Intel με τις οικογένειες K5 και K6, χωρίς να καταφέρει να κυριαρχήσει στις επιδόσεις. Με τον K7, όμως, δεν επρόκειτο απλώς για μια ακόμη αναβάθμιση. Η εταιρεία παρουσίαζε έναν νέο σχεδιασμό, από την αρχή προσανατολισμένο στην υψηλή απόδοση, με ισχυρότερες μονάδες εκτέλεσης, μεγαλύτερη κρυφή μνήμη και έναν ταχύτατο δίαυλο επικοινωνίας.

Μια νέα αρχιτεκτονική για την AMD

Στην καρδιά του K7 βρισκόταν μια υπερβαθμωτή αρχιτεκτονική, σχεδιασμένη να εκτελεί πολλές ανεξάρτητες λειτουργίες παράλληλα. Τρεις αποκωδικοποιητές αναλάμβαναν τη μετάφραση των εντολών x86 σε εσωτερικές λειτουργίες, οι οποίες μπορούσαν να προγραμματιστούν και να εκτελεστούν με δυναμική αναδιάταξη, αξιοποιώντας καλύτερα τις διαθέσιμες μονάδες του επεξεργαστή.

Ο σχεδιασμός περιλάμβανε τρεις μονάδες ακέραιων πράξεων, τρεις μονάδες υπολογισμού διευθύνσεων και τρεις μονάδες κινητής υποδιαστολής. Η δυνατότητα εκτέλεσης πολλών εργασιών ταυτόχρονα βοηθούσε τον επεξεργαστή να αξιοποιεί αποτελεσματικότερα κάθε κύκλο ρολογιού, ειδικά όταν το πρόγραμμα περιλάμβανε ανεξάρτητες εντολές.

Η μεγαλύτερη διαφορά σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές της AMD φαινόταν στις πράξεις κινητής υποδιαστολής. Ο K6 είχε συχνά δυσκολίες να ανταγωνιστεί την αντίστοιχη μονάδα των επεξεργαστών της Intel σε απαιτητικούς μαθηματικούς υπολογισμούς και παιχνίδια. Με τον K7, η AMD διέθετε πλέον μια ισχυρή, πλήρως διοχετευμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής, ικανή να εκτελεί πολλαπλές λειτουργίες παράλληλα. Έτσι, ο Athlon έγινε ιδιαίτερα ανταγωνιστικός σε εφαρμογές που αξιοποιούσαν έντονα τέτοιου είδους υπολογισμούς.

Ο δίαυλος EV6 και η τεχνολογία DDR

Μια ακόμη σημαντική επιλογή ήταν ο δίαυλος συστήματος, βασισμένος στην τεχνολογία EV6 της Digital Equipment Corporation. Χρησιμοποιούσε μεταφορά δεδομένων και στις δύο ακμές του κύκλου ρολογιού, αξιοποιώντας την αρχή DDR (Double Data Rate) για υψηλότερο ρυθμό μεταφοράς.

Στα πρώτα μοντέλα Athlon, ο δίαυλος λειτουργούσε με χρονισμό 100 MHz και παρείχε ρυθμό μεταφοράς αντίστοιχο των 200 εκατομμυρίων μεταφορών ανά δευτερόλεπτο. Η αρχιτεκτονική αυτή έδινε στον επεξεργαστή μεγαλύτερο διαθέσιμο εύρος ζώνης για την επικοινωνία με το υπόλοιπο σύστημα και αποτελούσε ένα από τα σημαντικά πλεονεκτήματά του απέναντι στον ανταγωνισμό.

Η AMD αναβάθμισε επίσης την τεχνολογία πολυμέσων 3DNow! στην έκδοση Enhanced 3DNow!, προσθέτοντας νέες εντολές για βελτιωμένη επεξεργασία πολυμέσων, γραφικών και δεδομένων. Το όφελος εξαρτιόταν, βέβαια, από το κατά πόσο οι εφαρμογές ήταν γραμμένες ώστε να αξιοποιούν αυτές τις εντολές.

AMD Athlon: η νέα εποχή ξεκινά

Το καλοκαίρι του 1999, ο K7 περνά από τα αρχιτεκτονικά σχέδια στην αγορά. Η AMD επιλέγει το όνομα Athlon για τον νέο επεξεργαστή και ξεκινά τη διάθεσή του στους κατασκευαστές υπολογιστών, με τα πρώτα μοντέλα να λειτουργούν στα 500, 550 και 600 MHz. Η επίσημη παρουσίασή του τον Αύγουστο σηματοδοτεί την είσοδο της εταιρείας σε μια εντελώς διαφορετική κατηγορία επιδόσεων.

Ο Athlon διέθετε συνολικά 128 KB L1 cache, χωρισμένα σε 64 KB για εντολές και 64 KB για δεδομένα. Παράλληλα, χρησιμοποιούσε ξεχωριστή L2 cache υψηλής ταχύτητας, η οποία βρισκόταν εκτός του πυρήνα στο αρχικό μοντέλο. Ο συνδυασμός αυτός, μαζί με τις πολλαπλές μονάδες εκτέλεσης και τον δίαυλο EV6, συνέβαλε στις ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις του.

Απέναντί του βρισκόταν ο Intel Pentium III, ο βασικός αντίπαλος στη μάχη των επιδόσεων. Ο Athlon κατάφερε να τον ξεπεράσει σε αρκετές απαιτητικές δοκιμές και εφαρμογές, ιδιαίτερα σε εργασίες που αξιοποιούσαν τη μονάδα κινητής υποδιαστολής. Το σημαντικότερο ήταν ότι η AMD είχε πλέον ένα προϊόν ικανό να διεκδικήσει την κορυφή, αντί να περιορίζεται σε μια οικονομικότερη εναλλακτική λύση.

Η μάχη για το 1 GHz

Η επιτυχία του Athlon έφερε την AMD στο επίκεντρο μιας από τις πιο συναρπαστικές τεχνολογικές αναμετρήσεις της εποχής: της «μάχης του 1 GHz». Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, οι αριθμοί των MHz είχαν γίνει βασικό εργαλείο προώθησης των επεξεργαστών και κάθε νέο μοντέλο έφερνε την αγορά πιο κοντά στο ψυχολογικό όριο του ενός δισεκατομμυρίου κύκλων ανά δευτερόλεπτο.

Στις αρχές του 2000, η AMD παρουσίασε Athlon χρονισμένο στο 1 GHz, σε μια εξέλιξη που αποτέλεσε σημαντικό ορόσημο για την ιστορία των επεξεργαστών x86. Η εταιρεία είχε πλέον αποδείξει ότι μπορούσε να ανταγωνιστεί την Intel όχι μόνο στην τιμή, αλλά και στην κορυφαία απόδοση.

Το αποτύπωμα του K7

Ο AMD K7 δεν ήταν απλώς ένας γρήγορος επεξεργαστής. Ήταν το σημείο όπου η AMD άρχισε να αλλάζει τη θέση της στην αγορά, προσφέροντας μια αρχιτεκτονική που μπορούσε να σταθεί απέναντι στις κορυφαίες προτάσεις της Intel. Η επιτυχία του Athlon ενίσχυσε τον ανταγωνισμό, επιτάχυνε την εξέλιξη των επεξεργαστών και έδωσε στους καταναλωτές περισσότερες επιλογές.

Για τους φίλους των PC, ο Athlon παραμένει συνδεδεμένος με μια εποχή όπου κάθε νέα γενιά επεξεργαστών έφερνε αισθητές αλλαγές στις επιδόσεις και όπου η κούρσα ανάμεσα σε AMD και Intel μπορούσε να κριθεί από λίγα MHz ή από μια διαφορετική αρχιτεκτονική.

Retrocity – Εδώ που φορτώνουν οι αναμνήσεις. Από τη μνήμη στην οθόνη!

«`