22/ 11/ 1994 | SEGA SATURN Η 32μπιτη κονσόλα με τους οκτώ επεξεργαστές
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 22 Νοεμβρίου 1994, ξεκινά στην Ιαπωνία η εμπορική διάθεση του Sega Saturn, της νέας 32μπιτης παιχνιδοκονσόλας πέμπτης γενιάς της Sega, η οποία διαδέχθηκε το θρυλικό Mega Drive/Genesis. Η κυκλοφορία της στην ιαπωνική αγορά ακολούθησε ένα διαφορετικό χρονοδιάγραμμα από εκείνο των υπόλοιπων περιοχών: στις ΗΠΑ έφτασε τον Μάιο του 1995, ενώ στην Ευρώπη τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Παρέμεινε στην αγορά έως το 2000 στην Ιαπωνία και έως το 1998 στις υπόλοιπες περιοχές.
Μια κονσόλα ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εποχές
Το Sega Saturn βρέθηκε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη ιστορική συγκυρία. Η βιομηχανία των videogames περνούσε από την εποχή των κλασικών 2D arcade παιχνιδιών στη νέα πραγματικότητα των τρισδιάστατων γραφικών (3D). Η Sega επιχείρησε να προετοιμαστεί για αυτή τη μετάβαση με μια ιδιαίτερα φιλόδοξη τεχνολογική σύνθεση, υιοθετώντας παράλληλα το CD-ROM ως βασικό μέσο αποθήκευσης των παιχνιδιών.
Στα χαρτιά, το Saturn διέθετε εντυπωσιακές δυνατότητες και μια αρχιτεκτονική που υποσχόταν υψηλές επιδόσεις. Στην πράξη, όμως, η πολυπλοκότητα του σχεδιασμού του, οι δυσκολίες στην ανάπτυξη λογισμικού και η εμφάνιση ανταγωνιστικών συστημάτων, όπως το Sony PlayStation και αργότερα το Nintendo 64, επηρέασαν καθοριστικά την εμπορική του πορεία.
Οκτώ επεξεργαστές σε μία παιχνιδοκονσόλα!
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Sega Saturn ήταν η πολυεπεξεργαστική του αρχιτεκτονική. Η συνολική σχεδίαση περιλάμβανε πολλαπλά εξειδικευμένα κυκλώματα, με διαφορετικούς επεξεργαστές να αναλαμβάνουν συγκεκριμένες εργασίες. Ανάμεσά τους βρίσκονταν δύο κύριες CPU, δύο επεξεργαστές γραφικών, ένα σύστημα επεξεργασίας ήχου, ένας ελεγκτής της μονάδας CD-ROM και ένας επεξεργαστής ελέγχου περιφερειακών.
Στην καρδιά του συστήματος βρίσκονταν δύο 32μπιτοι Hitachi SuperH-2 (SH-2), αρχιτεκτονικής RISC, με συχνότητα λειτουργίας 28,63 MHz. Η παράλληλη λειτουργία τους μπορούσε θεωρητικά να προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στην επεξεργασία δεδομένων, αρκεί φυσικά το λογισμικό να ήταν σχεδιασμένο ώστε να αξιοποιεί αποτελεσματικά και τους δύο.
Στον τομέα των γραφικών, η Sega χρησιμοποίησε δύο ειδικά σχεδιασμένα κυκλώματα, τα VDP1 και VDP2. Το πρώτο αναλάμβανε την επεξεργασία των sprites και των πολυγωνικών γραφικών, ενώ το δεύτερο διαχειριζόταν τα backgrounds και τις λειτουργίες απεικόνισης των επιπέδων της εικόνας.
Το υποσύστημα ήχου βασιζόταν σε έναν επεξεργαστή ψηφιακού σήματος Yamaha FH1 DSP και έναν Motorola 68EC000. Επιπλέον, η μονάδα CD-ROM διέθετε δικό της ελεγκτή, ενώ ένας μικρότερος επεξεργαστής της Hitachi αναλάμβανε τον έλεγχο των περιφερειακών συσκευών.
Ο Hitachi SuperH-2, ένας 32μπιτος επεξεργαστής αρχιτεκτονικής RISC. Το Sega Saturn διέθετε δύο τέτοιους επεξεργαστές ως κύριες CPU.
Η συνολική αρχιτεκτονική αποτελούσε ένα εξαιρετικά σύνθετο σύνολο εξειδικευμένων μονάδων. Συχνά αναφέρεται ότι το Saturn διέθετε οκτώ επεξεργαστές, αν και ο ακριβής αριθμός εξαρτάται από το ποια επιμέρους κυκλώματα χαρακτηρίζονται ως ανεξάρτητες μονάδες επεξεργασίας.
Όταν η τεχνολογική υπεροχή γίνεται πρόβλημα
Η εντυπωσιακή σύνθεση του Saturn αποδείχθηκε στην πράξη ένας πραγματικός πονοκέφαλος για τους δημιουργούς παιχνιδιών. Η αξιοποίηση δύο κύριων επεξεργαστών και πολλαπλών εξειδικευμένων κυκλωμάτων απαιτούσε ιδιαίτερη τεχνογνωσία, σωστό καταμερισμό εργασιών και πολύ καλή γνώση της αρχιτεκτονικής.
Το πρόβλημα επιδεινώθηκε από τα εργαλεία ανάπτυξης λογισμικού (SDK) της Sega, τα οποία δεν διευκόλυναν όσο θα έπρεπε τους developers. Πολλές ομάδες ανάπτυξης αναγκάζονταν να καταφεύγουν σε ειδικά τεχνάσματα για να πετύχουν ικανοποιητικά αποτελέσματα, ενώ η μεταφορά παιχνιδιών από άλλες πλατφόρμες δεν ήταν πάντα εύκολη υπόθεση.
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι δημιουργοί έπρεπε να ξαναγράψουν σημαντικό μέρος του κώδικα, προκειμένου να προσαρμόσουν τα παιχνίδια τους στο νέο σύστημα. Μικρότερες ομάδες ανάπτυξης, με περιορισμένο χρόνο και προϋπολογισμό, συχνά επέλεγαν να αξιοποιήσουν κυρίως τον έναν από τους δύο βασικούς επεξεργαστές, αφήνοντας ανεκμετάλλευτο ένα σημαντικό μέρος των δυνατοτήτων της κονσόλας.
Μία ακόμη ιδιαίτερη επιλογή της Sega αφορούσε τον τρόπο διαχείρισης των τρισδιάστατων γραφικών. Το Saturn χρησιμοποιούσε κυρίως τετραγωνικές πολυγωνικές επιφάνειες (quads), αντί για τα τριγωνικά πολύγωνα που είχαν επικρατήσει στην ανάπτυξη των 3D γραφικών. Η επιλογή αυτή δημιουργούσε πρόσθετες δυσκολίες στους developers, ιδιαίτερα όταν επιχειρούσαν να μεταφέρουν παιχνίδια από συστήματα που βασίζονταν στα τρίγωνα.
Η αναμέτρηση με το Sony PlayStation
Η άφιξη του Sony PlayStation άλλαξε σημαντικά τις ισορροπίες. Η κονσόλα της Sony ακολουθούσε μια πιο απλή και ενιαία αρχιτεκτονική, η οποία αποδείχθηκε ευκολότερη στην αξιοποίηση από τις ομάδες ανάπτυξης.
Παρότι οι θεωρητικές επιδόσεις του PlayStation σε ορισμένες μετρήσεις ήταν χαμηλότερες από τις αντίστοιχες του Saturn, τα παιχνίδια του συχνά παρουσίαζαν καλύτερη αξιοποίηση των τρισδιάστατων δυνατοτήτων του. Η Sega διαφημίζοντας δυνατότητα απόδοσης έως 500.000 πολυγώνων ανά δευτερόλεπτο, έναντι περίπου 360.000 του PlayStation σε συγκεκριμένες συνθήκες, δεν κατάφερε να μετατρέψει αυτό το θεωρητικό πλεονέκτημα σε αντίστοιχη εμπορική υπεροχή.
Το Saturn, από την άλλη, διατήρησε μια ιδιαίτερα ισχυρή παρουσία στα παραδοσιακά 2D arcade παιχνίδια. Οι εξαιρετικές μεταφορές τίτλων από τα ιαπωνικά arcade συστήματα και η ικανότητά του να αποδίδει εντυπωσιακά δισδιάστατα γραφικά τού χάρισαν μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία των videogames. Για πολλούς φίλους της Sega, παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις καλύτερες κονσόλες για 2D arcade εμπειρίες.
Οι λανθασμένες κινήσεις της Sega
Οι δυσκολίες του Saturn δεν περιορίστηκαν στην τεχνολογία. Η Sega προχώρησε σε μια αιφνιδιαστική κυκλοφορία του συστήματος στις ΗΠΑ τον Μάιο του 1995, αρκετούς μήνες νωρίτερα από τον αρχικά προγραμματισμένο χρόνο, επιδιώκοντας να αποκτήσει προβάδισμα απέναντι στη Sony.
Η κίνηση αυτή, όμως, δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στη διανομή. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα κονσολών προκάλεσε δυσαρέσκεια σε σημαντικές αλυσίδες καταστημάτων, οι οποίες δεν είχαν προετοιμαστεί για την αιφνιδιαστική κυκλοφορία. Παράλληλα, η Sega έχασε την ευκαιρία να δημιουργήσει μια οργανωμένη εμπορική παρουσίαση του συστήματος.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η εταιρεία κατάφερε να δημιουργήσει και εσωτερικό ανταγωνισμό. Το Sega 32X, το πρόσθετο σύστημα επέκτασης 32μπιτων δυνατοτήτων για το Mega Drive/Genesis, κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική τον Νοέμβριο του 1994, σχεδόν ταυτόχρονα με την ιαπωνική πρεμιέρα του Saturn.
Η στρατηγική αυτή μπέρδεψε το αγοραστικό κοινό, καθώς η Sega προωθούσε ταυτόχρονα δύο διαφορετικές λύσεις για την επόμενη γενιά παιχνιδιών. Το 32X δεν κατάφερε να αποκτήσει σημαντική εμπορική δυναμική, ενώ η παρουσία του απορρόφησε πόρους και προσοχή που θα μπορούσαν να είχαν αφιερωθεί στο νέο Saturn.
Μια εμπορική πορεία με ιδιαίτερη ιαπωνική επιτυχία
Συνολικά, οι πωλήσεις όλων των μοντέλων του Sega Saturn έφτασαν περίπου τα 9,5 εκατομμύρια συστήματα. Ο αριθμός αυτός το έφερε αρκετά πίσω από τους μεγάλους ανταγωνιστές του, ιδιαίτερα από το PlayStation, το οποίο γνώρισε τεράστια παγκόσμια επιτυχία.
Ωστόσο, η εμπορική του πορεία δεν ήταν ίδια σε όλες τις αγορές. Στην Ιαπωνία, το Saturn διατήρησε σημαντική παρουσία για αρκετά χρόνια, χάρη στην ισχυρή υποστήριξη από τους Ιάπωνες δημιουργούς και σε μια εντυπωσιακή βιβλιοθήκη παιχνιδιών. Ιδιαίτερα δημοφιλείς υπήρξαν οι arcade μεταφορές, τα παιχνίδια μάχης και οι αποκλειστικοί τίτλοι που αξιοποιούσαν τις δυνατότητές του.
Το Sega Saturn μπορεί να μην κέρδισε τη μάχη της πέμπτης γενιάς, αλλά άφησε πίσω του μια ξεχωριστή κληρονομιά. Ήταν μια κονσόλα με τολμηρή τεχνολογική φιλοσοφία, εξαιρετικές 2D δυνατότητες και μια αρχιτεκτονική που εξακολουθεί να προκαλεί ενδιαφέρον στους λάτρεις της ιστορίας των υπολογιστών και των παιχνιδομηχανών.
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ SEGA SATURN
- Κεντρικοί επεξεργαστές (CPU): 2 × 32bit RISC Hitachi SuperH-2 SH-2 στα 28,63 MHz.
- Επεξεργαστές γραφικών (GPU): Δύο custom 32bit κυκλώματα στα 28,63 MHz, VDP1 για sprites και πολυγωνικά γραφικά και VDP2 για backgrounds και απεικόνιση εικόνας.
- Μνήμη: 2 MB RAM, 1 MB VRAM, 512 KB DRAM για τον ήχο και επιπλέον μνήμη για την αποθήκευση δεδομένων του συστήματος.
- Γραφικά: Αναλύσεις από 352×240 έως 704×480 pixels, παλέτα έως 16,7 εκατομμυρίων χρωμάτων και θεωρητική απόδοση έως 500.000 πολυγώνων ανά δευτερόλεπτο.
- Sprites: Έως 80 sprites σε αναλύσεις 320 pixels και έως 60 σε αναλύσεις 256 pixels.
- Ήχος: Yamaha FH1 DSP στα 22,6 MHz και Motorola 68EC000 στα 11,3 MHz, με 32 κανάλια PCM και 8 κανάλια FM synthesis.
- Μέσο αποθήκευσης: CD-ROM διπλής ταχύτητας (2x).
- Διαστάσεις: Περίπου 260 × 230 × 83 χιλιοστά.

Αφήστε μια απάντηση