ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 13 Μαΐου 1976, κυκλοφορεί από την Atari, ένα από τα πιο διάσημα arcades και εκείνο που έχει ως σήμερα παρουσιαστεί στις περισσότερες παραλλαγές. Πρόκειται για το πασίγνωστο παιχνίδι με «τουβλάκια» Breakout.

Το Breakout στον Atari 2600

Την ιδέα για το Breakout είχε ο Νόλαν Μπουσνέλ, βασιζόμενος στο πρώτο παιχνίδι της Atari, το Pong. Και πάλι το βασικό concept ήταν μία εκδοχή τύπου τένις με τη μπάλα να αναπηδά σε μία μπάρα. Μόνο που τώρα, αντί να υπάρχει αντίπαλη «ρακέτα», η μπάλα θα έπρεπε να διαλύσει τα τουβλάκια που βρίσκονταν στο πάνω μέρος της οθόνης, χωρίς να βγει από το τερέν (στο κάτω μέρος της οθόνης). Το arcade σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το 1975, ακολουθώντας την πρώιμη κατασκευαστική τεχνική των πολλαπλών ολοκληρωμένων TTL (transistor-transistor logic), χωρίς δηλαδή κεντρικό επεξεργαστή. Η CRT οθόνη που χρησιμοποιήθηκε για το αρχικό παιχνίδι ήταν ασπρόμαυρη με μία ημιδιάφανη λωρίδα κολλημένη στο πάνω μέρος της, ώστε τα τουβλάκια να φαίνονται χρωματιστά.

Το Breakout έγινε επιτυχία κυρίως μέσα από τις παιχνιδοκονσόλες της Atari τα επόμενα χρόνια, αποτελώντας ένα από τα βασικά ports της εταιρείας από τα arcades στα Atari 2600 και 5200. Αποτέλεσε δε ένα από τα βασικότερα concept games της πρώτης εκείνης εποχής των video games, με αποτέλεσμα οι κλώνοι του να πλημμυρίσουν τις κονσόλες και τους οικιακούς υπολογιστές. Το Breakout ήταν ένα από τα πρώτα παιχνίδια ακόμη και για τον επαγγελματικό IBM-PC. Παραμένοντας όμως στα arcades, το παιχνίδι αυτό που δεν έγινε αρχικά μεγάλη επιτυχία, αποτέλεσε τη βάση ανάπτυξης του Super Breakout δύο χρόνια αργότερα – αυτή τη φορά με χρήση κεντρικού επεξεργαστή Μ6502. Μέχρι σήμερα κατασκευάζονται κλώνοι του, που ξεπερνούν ήδη τους 40, σε υπολογιστές, κονσόλες, ακόμη και κινητά.

Πίσω από την σκηνή…

• Η Ανάθεση: Το 1976, η Atari ζήτησε από τον Jobs να σχεδιάσει μια παραλλαγή του Pong για έναν παίκτη. Του πρόσφεραν 750 δολάρια, με έξτρα μπόνους για κάθε τσιπ (chip) που θα κατάφερνε να αφαιρέσει από το κύκλωμα, ώστε το παιχνίδι να είναι φθηνότερο στην παραγωγή.
• Η Συνεργασία: Ο Jobs, που δεν είχε τις τεχνικές γνώσεις για κάτι τέτοιο, ζήτησε τη βοήθεια του Wozniak. Του υποσχέθηκε ότι θα μοιράζονταν την αμοιβή των 750 δολαρίων εξίσου.
• Το Κατόρθωμα: Ο Wozniak δούλευε στην HP την ημέρα και στο Breakout τη νύχτα. Μέσα σε μόλις 4 ημέρες, κατάφερε να μειώσει τον αριθμό των τσιπ στα 44, ένα επίτευγμα που θεωρήθηκε απίστευτο για την εποχή.
• Η Απάτη: Η Atari έδωσε στον Jobs ένα τεράστιο μπόνους (συνολικά περίπου 5.000 δολάρια) λόγω της εξοικονόμησης των τσιπ. Ωστόσο, ο Jobs είπε στον Wozniak ότι πήραν μόνο 700 δολάρια και του έδωσε τα 350, κρατώντας τα υπόλοιπα χιλιάδες δολάρια για τον εαυτό του. Ο Wozniak έμαθε την αλήθεια χρόνια αργότερα και δήλωσε ότι αν ο φίλος του του είχε ζητήσει τα χρήματα επειδή τα χρειαζόταν, θα του τα έδινε ευχαρίστως.
• Η Κληρονομιά: Η εμπειρία του Wozniak με το Breakout επηρέασε άμεσα τον σχεδιασμό του Apple II, ειδικά στον τρόπο που ο υπολογιστής διαχειριζόταν τα έγχρωμα γραφικά και τα χειριστήρια (paddles).